منارهها: منارهها مهمترین بخش مجموعه هستند. هر مناره دارای ۹ متر عرض و ۱۷ متر ارتفاع است. در تزیین آنها از کاشیهای کثیرالاضلاع فیروزهای رنگ و کاشیهای لاجوردی ستاره چهار پر استفاده کردهاند. ویژگی منحصربهفرد این منارهها، حرکت یکی از آنها در پی تکان دادن مناره اولی است. مناره هایی که با تکان دادن یکی از آنها، آن یکی نیز به لرزه میافتد. این لرزیدن تنها شامل مناره ها نمیشود،دلیل علمی این لرزش، پدیده تشدید است. چون برجها فرکانس طبیعی یکسانی دارند، لرزیدن هر کدام باعث لرزش برج دیگر میشود.
ایوان: ایوان مجموعه میزبان قبر شیخ امیرعبدالله است و ۱۰ متر از سطح زمین ارتفاع دارد. در ساخت ایوان از آجر استفاده کردهاند و برای تزیین آن، کاشیها و نقاشیهایی درون گنبد کار شدهاند. در نزدیکی ایوان چند سنگ قبر سفید دیده میشود که بهنظر میرسد بازماندههایی هستند از قبرستان قدیمی که بنا روی آن ساخته شده است. با پلکانی مارپیچ میتوان از ایوان به پشت بام و منارههای مجموعه دسترسی داشت که البته استفاده از آن برای بازدیدکنندگان ممنوع است.
چلهخانه: دو اتاقک در مجموعه قرار دارند که از آنها با عنوان چلهخانه یاد میشود. چلهخانهها محل چلهنشینی عرفا بوده است. عارفان و زاهدان با اقامت ۴۰ روزه در این فضای ساده، ضمن کشیدن ریاضت با خدای خود خلوت میکردند.
پیرامون این پیرامون این عمارت، اثر تاریخی دیگری به نام آتشگاه وجود دارد.عمارت، اثر تاریخی دیگری به نام آتشگاه وجود دارد.
آتشگاه اصفهان یا کوه آتشگاه از بناهای تاریخی شهر اصفهان است. آتشگاهها بیشتر محل عبادت و نیایش زرتشتیان و محل نگهداری آتش مقدس هستند. آتشگاه اصفهان نیز یکی از قدیمی ترین آثار این شهر مربوط به دوران قبل از ساسانیان است قدمت این بنا به قرن ششم پیش از میلاد بازمیگردد.
این مجموعه دارای پیشینه تاریخیِ کهنی است و در زمان های گوناگون از آن بهره بردهاند. نام اصیل و کهن بنا مِهربین یا دژِ مهربین یا آتشکدهٔ مهربین بوده و اکنون در گفتارهای عامیانه به آن آتشگاه یا کوهِ آتشگاه میگویند.
ارسال دیدگاه